Een stukje over mezelf

Op 17 maart 2026 heb ik namens Stichting Herstel Ongekend Onrecht - de Belangenvereniging Gedupeerde Ondernemers Toeslagen/FSV/MKB een petitie aangeboden aan leden van de Tweede Kamer. De kamerleden Tom van der Lee, Inge van Dijk, Pieter Grinwis, Henk Vermeer, Wendy van Eijk, Jan Struijs, Jimmy Dijk, Dogukan Ergin, Lisa Westerveld, Pepijin van Houwelingen, Gidi Markushouwer en André Flach hebben de petitie bijgewoond en tijdens het daarop volgende Commissiedebat veel vragen gesteld.

In een nieuwe aflevering van In het Vizier van De Jager vertellen gedupeerden van het toeslagenschandaal dat ze nog steeds worden gezien als fraudeur. Ondanks geschrapte schulden en toezeggingen van de overheid, blijft er volgens hen een ‘vinkje’ achter hun naam staan - bij banken, verzekeraars en commerciële databureaus. En dat leidt tot grote problemen.

Op 2 april 2025 verschijnt het eerste artikel dat ik met Marco de Vries publiceerde over de ondernemers die getroffen zijn door de Belastingdienst.

In 2023 verscheen een leuk artikel in NRC - Spitsuur over Joost Allein Richir en ik. Joost heeft bijna 40 jaar bij de Belastingdienst gewerkt als jurist. Ik ben gedupeerde ouder en ondernemer. Een onmogelijke combinatie? We hebben heel veel overeenkomsten: een Indische geschiedenis, een eerdere partner uit Curacao, liefde voor reizen en leuke dingen doen! Lees het artikel onder de 'Lees meer' knop!

De affaire draait om kinderopvangtoeslag. Duizenden ouders zijn door de Belastingdienst ten onrechte bestempeld als fraudeur. Ze moesten torenhoge boetes betalen. Veel ouders raakten diep in de schulden. Later bleek dat er soortgelijke problematiek speelde bij terugvordering van huurtoeslag, zorgtoeslag, kindgebonden budget en inkomstenbelasting.

Op 22 december 2022 heb ik samen met vier andere ouders een demonstratie georganiseerd op de stoep van vier kantoren van de Belastingdienst. Ik heb bij de Uitvoeringsorganisatie Herstel Toeslagen in Utrecht gestaan. Ik kreeg een uitnodiging na afloop om naar het programma HLF8 te komen.

Amersfoortse ondernemer roept lotgenoten op om de krachten te bundelen. Paula Bouwer stopte in 2022 met Queens, maar is nu druk bezig met Stichting Herstel Ongekend Onrecht. AMERSFOORT Jarenlang begreep ondernemer Paula Bouwer niet waarom ze veel problemen had met de belastingdienst. Ze ontving onder andere geen kinderopvangtoeslag en werd bestempeld als fraudeur. Zij bleek een gedupeerde van de toeslagenaffaire te zijn. Daarom is ze op zoek naar andere Amersfoorters die, net als zij, onterecht als fraudeur zijn bestempeld door de belastingdienst.

Op 30 april 2021, precies op het moment dat de makelaar aan tafel zat, om de verkoop van mijn woning in gang te zetten, belde de Belastingdienst. Ik was ten onrechte als fraudeur gezien. De officiële erkenning was er dat ten onrechte toeslagen teruggevorderd waren. Tot dan toe dacht ik dat ik de enige was die zoveel problemen had met de Belastingdienst en de Gemeente. In september 2021 heb ik in Deventer een bijeenkomst bijgewoond om voorstellen in te dienen over hoe verbeteringen in de hersteloperatie gerealiseerd moest worden. Dat het voor de kinderen ook veel gevolgen had gehad, bracht ik in. Dat mijn dochter een hele hoge Duo-schuld had opgelopen. Dat mijn twee jongste kinderen beiden drie keer zijn blijven zitten op tweetalig VWO en allebei het niet af hebben gerond. Dat er grote problemen zijn gekomen in de relatie tussen ouders en kinderen door stress en armoede, hard werken, emotioneel afwezig zijn, uithuisplaatsingen, pesterijen op school. In 2021 heb ik ook meegedaan aan een aangifte tegen de betrokken bewindslieden. Ik hoorde de ervaringen van ouders die vermalen werden door hetzelfde systeem. De herkenning en het gedeelde onrecht maakten het onmogelijk om weg te kijken. De wereld was in de greep van corona. Mijn bed & breakfast en restaurant turnde ik om in een designatelier voor mondkapjes 't Mondkapjes Atelier. Lekkere cappucino's vlogen de deur uit. De poster van de indrukwekkende film Alleen tegen de Staat hing ik zichtbaar op. Voor het eerst werd voor een groot publiek duidelijk wat de gevolgen waren voor de gezinnen.

Februari 2021 meldde ik me aan als gedupeerde ouder. 30 april 2021 kreeg ik de bevestiging hiervan, als ook een brief dat ik ten onrechte als fraudeur ben behandeld. Ik heb meegedaan aan een aangifte tegen bewindslieden die door advocaat Vasco Groeneveld is gedaan. Ik heb meegedaan aan een herijking van de hersteloperatie. Ik sprak ouders, verzamelde documenten en begon patronen te herkennen. De vele alleenstaande vrouwen, de herkomst van de ouders, de ondernemers, het aantal kinderen, jong ouder geworden. Ik besloot Stichting Herstel Ongekend Onrecht te starten. Waar dit toe zou leiden, wist ik niet. Wel wist ik dat veel nog niet in het nieuws was geweest en er nog veel te onderzoeken viel.

Paula Bouwer (58) van Queens en Queen’s Bakery stopt ermee. Na elf jaar ondernemen wil ze meer tijd doorbrengen met familie en vrienden. Rachel van Kommer 16 januari 2018, 08:05 Haar zaken, Queen’s Royal Bakery aan het Eemplein en Queens Vorstelijk Genieten aan de Groenmarkt, staan al een halfjaar in de stille verkoop. Eigenaresse Paula Bouwer wilde niet meteen ‘de stad op zijn kop zetten met het nieuws’. Dit weekend bracht ze via social media naar buiten dat ze stopt met ondernemen. ,,Na elf jaar keihard werken, met werkweken van 80 tot 90 uur en als alleenstaande moeder, vind ik het tijd om meer te genieten van mijn leven. Het is te zwaar voor me en ik verlang naar een simpel leven.”

Schadeloosstelling van 80.000 euro voor urilift Queens Bed & Breakfast op de Groenmarkt is de winnaar geworden in de jarenlange strijd met de gemeente Amersfoort om schadevergoeding voor de plaatsing van een urilift op haar terras. Eric van der Velden 16 december 2015, 11:16 Eigenaresse Paula Bouwer krijgt 45.000 euro schadevergoeding plus 35.000 aan wettelijke rente uitbetaald, zo heeft de Raad van State de gemeente opgelegd. Ook moet de gemeente de proceskosten van het hoger beroep betalen: 6000 euro. Eerherstel Bouwers advocaat Sjoerd van den Ende ziet het slotdeel van de 'uriliftsoap' als een eerherstel voor zijn cliënte. ,,Jarenlang is zij door de gemeente niet serieus genomen en als lastig afgedaan. Steeds werd er gezegd dat er eigenlijk helemaal niks aan de hand was. Nu heeft ze op alle punten gelijk gekregen. Dat voelt als een grote overwinning.'' Van den Ende zegt verbaasd te zijn door de hardnekkigheid waarmee de gemeente haar gelijk heeft proberen te halen.

Inmiddels vier kinderen rijker, een studie economie achter de rug, talloze opleidingen gedaan te hebben, leuke banen vervuld te hebben, was ik toe aan een nieuwe uitdaging, Als we op vakantie waren in mijn vakantiehuisje in Makkum, mijmerden we vaak na. Mijn dochters en ik wilden ook graag zo'n leuk koffietentje starten, zoals in Sneek op het hoekje in de stad. Ik had gespaard, mijn jongste kind was zes, heb mijn huis verkocht en vond een verwaarloosd pand in de binnenstad van Amersfoort. I had a dream, it was a nightmare. Zo vat ik het in lezingen soms samen. Ik maakte kennis met ondernemen in Nederland. Met het disfunctioneren van het stadsbestuur. Over hoe je een fout afdekt ten koste van de burger. Een fout die in 5 minuten opgelost had kunnen worden, kostte ons gezin 9 jaar aan rechtszaken. Jaren vol stress en angst. Wat als ik zou verliezen? Dan raakte ik mijn thuis kwijt. Mijn kinderen hadden geen huis meer. Alles zou ik verliezen. Ik heb als een leeuw gevochten. Ludieke acties bedacht. Een studie onderzoeksjournalistiek gedaan. Met succes. Ik won. Raadslid Koos Voogt, van de VVD, noemde het een pyrus overwinning. Een kostbare zege die strategisch gelijk staat aan een nederlaag. Meer nadeel dan voordeel. In de strijd heeft de Gemeente alles uit de kast gehaald om me kapot te maken, klein te krijgen, weg te slaan. Valse getuigenissen, bewust misleidende informatie aan rechters geven, termijnen niet hanteren, de gemeenteraad om de tuin leiden. Ongelooflijk! En ook de Belastingdienst, de rest van de overheid, deed daarna een duit in het zakje. In 2021 bleek dat ik als fraudeur ben gebrandmerkt. Kennelijk het toegangspoort tot een kans om me volledig te ruineren als gezin. Ik ben erkend slachtoffer van het handelen van de Belastingdienst, de gemeente, de hele overheid.

In de zomer van 1973, nadat mijn ouders alles verkocht hadden, stapte ik, met mijn vijf broers en zussen, moeder en vader in het vliegtuig. Afscheid van high school, van de leuke buren, van sneeuw en schaatsen. Van een leven vol dromen en ambities, naar een onbekend land. Plots bleek ik familie te hebben. Ik startte in de tweede klas van het VWO, sprak geen woord nederlands. Het was als jong meisje een uitdaging om de taal snel te leren schrijven en spreken. Het moest vooral niet opvallen dat ik niet Nederlands was. Mijn angst voor spreken in het openbaar en om op te vallen, is hier ontstaan. Al heel vroeg begon mijn maatschappelijke interesse. Op mijn 19e heb ik al een huis gekocht en ik miste groen in de straat. Auto's denderden door de kleine straatjes, ik vond het gevaarlijk. Mijn eerste succesje boekte ik. Met een groep mensen hebben we bomen in de hele buurt kunnen realiseren, plantenbakken voor de ramen en drempels. Terugkijkend ben ik verbaasd over mijn eigen ideeën en daadkracht. Ik ontdekte dat als je ergens in gelooft, en je zet stappen, je ook resultaat kan boeken!

Mijn moeder en vader besloten om in 1957 met de Holland-America lijn via New York naar Canada te emigreren. Ze bouwden aan een toekomst in het land dat opgebouwd is uit immigranten uit de hele wereld. In oktober 1959, op Thanksgiving Day, werd ik geboren. Mijn ouders waren echte ondernemers. Van niets maakten ze iets, ze dachten altijd in kansen en mogelijkheden, stroopten hun mouwen op. Mijn vader leerde via een wiskundestudie zijn Chinese vriend Tim Lem kennen. Mijn vader werd aannemer, en hielp Tim met zijn restaurants. Een harde werker, creatieve mensen. Ik groeide op met waarden als verbondenheid, rechtvaardigheid en doorzettingsvermogen.  Het belang van gemeenschap en zorg voor elkaar werd al vroeg zichtbaar en vormt nog altijd een belangrijke basis in mijn werk. Mijn ouders waren trots op hun onderneming en wat zij hadden bereikt. Mijn vader is vrij jong overleden in zijn geliefde Canada, dichtbij zijn Chinese vrienden. Op zijn nachtkastje vonden we een briefje: If you are afraid of getting hired, start your own business you'll never get fired.