Email ter doorzending aan alle leden van de Tweede Kamer aanpassingen hersteloperatie - route B - complexe casussen - ondernemers - commissie Financiën
Begin dit jaar is het rapport van Commissie van Dam verschenen.
Per 1 juli zouden er aanpassingen in de hersteloperatie bekend worden n.a.v. het verschenen rapport.
Graag vraag ik u extra aandacht voor de volgende zaken:
de kinderen:
erkenning voor de aansprakelijkheid voor de gevolgen voor de kinderen van toeslagenouders blijft uit.
Deze week is bekend geworden dat het Kabinet erkent dat er leed is geweest dat niet plaats had moeten vinden.
Momenteel zijn er rond 20 rechtszaken in voorbereiding om deze aansprakelijkheid te erkennen. Graag vraag ik uw aandacht en hulp hierin. Recentelijk ben ik bij een bijeenkomst geweest van de VAR, waar ook de Nationale Ombudsman en De Kinderombudsman aanwezig waren. Zij vroegen ook aandacht voor het ontbreken van kinderrechten in vele overheidszaken. Ik heb met name gevraagd waarom dit bij de toeslagenaffaire uitblijft. Er is een stap gezet. Het is lang niet voldoende. Ook onze kinderen hebben schade opgelopen in hun ontwikkeling, in hun bestaan.
de ondernemers:
erkenning voor de aansprakelijkheid voor de gevolgen voor ondernemers die door het handelen van de Belastingdienst in de knel zijn geraakt. Het artikel dat in De Groene Amsterdammer verscheen over ondernemers die slachtoffer werden van de toeslagenaffaire heet:• "Huis kwijt, burn-out en bedrijf failliet"• Deze longread schetst schrijnende portretten van zzp'ers en eenmanszaken (veelal met migratieachtergrond) die - vaak na terugvorderingen op kinderopvangtoeslag - hun bedrijf (en huis) kwijtraakten, in financiële en psychische problemen belandden en zelfs uithuisplaatsing of burn-out ervaarden (groene.nl).• De onderzoeker sprak ruim veertig getroffen ondernemers; ongeveer tachtig procent sloot de zaak en een kwart van hen leed schade tussen de één en drie miljoen, terwijl een ander kwart zelfs boven de drie miljoen uitkwam (groene.nl).
1. "Huis kwijt, burn-out en bedrijf failliet"(De Groene Amsterdammer)
Kernpunten
• Het artikel beschrijft de verwoestende gevolgen van de toeslagenaffaire voor ondernemers, met name zelfstandigen met een migratieachtergrond
.• Veel ouders hadden eenmanszaken of kleine ondernemingen, en de naheffingen van de Belastingdienst (vaak tienduizenden euro's) leidden tot directe sluiting van hun bedrijf.
• Bijna niemand van deze groep kreeg tijdige hulp, schuldhulpverlening was onbereikbaar, en hersteloperaties lieten jarenlang op zich wachten.
Impact op ondernemers
• Bijna 80% van de geïnterviewden heeft hun bedrijf moeten beëindigen.• Sommigen leden schade tussen de 1 en 3 miljoen euro, een ander kwart zelfs meer dan 3 miljoen.
• Ondernemers zaten niet alleen financieel aan de grond, maar kregen ook te maken met burn-outs, uithuisplaatsingen van kinderen, en langdurige psychische schade.
Structurele miskenning
• De overheid en herstelinstanties erkenden aanvankelijk alleen ouderschapsgerelateerde schade.
• Ondernemersschade werd lange tijd niet als zelfstandig schadegebied gezien.
• Veel slachtoffers werden door instanties zelfs verdacht van fraude, waardoor zij niet in aanmerking kwamen voor (tijdige) hulp.
2. "Voor ondernemers die door de toeslagenaffaire alles kwijtraakten is er nog steeds geen compensatie"(De Groene Amsterdammer / Headliner, april 2025)
Kernpunten• Ondanks politieke beloften is er nog altijd geen passende compensatie voor ondernemers.
• De Commissie Werkelijke Schade (CWS) is overbelast, traag en weinig transparant, waardoor veel aanvragen blijven liggen.
• Sommige ondernemers zijn al drie tot vier jaar in afwachting van erkenning van hun schade.
Reactie van de overheid
• Staatssecretaris Sandra Palmen kondigde begin 2025 een versnelde herstelmethode aan,
maar die geldt voor slechts een beperkt deel van de ouders.
• Complexe bedrijfsschade wordt vaak afgewezen of doorgeschoven naar langdurige beoordelingstrajecten zonder duidelijke criteria.
• WOB-verzoeken en rapportages tonen aan dat het ministerie bewust traag en ondoorzichtig is in het erkennen van schadeclaims van ondernemers.
Analyse in breder perspectief
1. Structureel onbegrip over zelfstandigen
De artikelen laten zien dat het herstelbeleid aanvankelijk ontworpen is voor werkende ouders in loondienst
- niet voor zelfstandigen. Hierdoor viel een hele groep gedupeerden tussen wal en schip.
2. Institutioneel wantrouwen blijft bestaan
Zelfs na erkenning van het onrecht blijft het systeem wantrouwend ten opzichte van ondernemers, zeker als het gaat om "grote bedragen". De suggestie van fraude blijft impliciet aanwezig in de toetsing.
3. Psychosociale schade onderschatNaast financiële verliezen signaleren beide artikelen diepe, langdurige mentale schade. Veel gedupeerden lijden aan PTSS-achtige symptomen, chronische stress, en gevoelens van onwaardigheid.
4. Falend herstelbeleidBeide stukken brengen glashelder in beeld hoe het huidige herstelbeleid tekortschiet in tempo, empathie en maatwerk, vooral voor ondernemers. De overheid lijkt hun unieke positie onvoldoende te begrijpen of erkennen.
Conclusie
Deze journalistieke producties laten zien dat ondernemers een vergeten groep slachtoffers vormen in de toeslagenaffaire. Ondanks enkele beleidsaanpassingen blijft er sprake van ernstige traagheid, willekeur en onvoldoende herstel. Het recht op erkenning, compensatie en perspectief wordt daarmee stelselmatig ondermijnd.
• de stand van zaken m.b.t. verbeteringen in de hersteloperatie:
Graag wil ik aandacht hierin voor drie zaken:
• De beschrijving van het verhaal van de ouders. Dit kan het beste via een voorportaal zoals deze nu gerealiseerd is: de Kota-rapportage. Ouders voelen zich erkend en het resultaat van de rapportageis ook voor de schadeafhandeling van groot belang. Daarnaast moet ook voor de kinderen erkenning komen.
• De Bezwaar Advies Commissie speelt een belangrijke rol in het vaststellen wat er niet goed verloopt. Deze BAC moet haar rol kunnen blijven vervullen.
• De 'vergeten' LIC- lijsten. Bij veel ouders ontbreekt een dossier. In het dossier mist ook het overzicht van de verrekeningen die er hebben plaatsgevonden.
Naar mijn eigen ervaring blijkt dat ervoor slechts een periode van 10 jaar een overzicht gemaakt kan worden en dat bij navraag hierover de resterende jaren niet geleverd worden. Ook de zakelijke verrekeningen niet. De Rechtbank Rotterdam heeft hier onlangs een aantal uitspraken over gedaan. Ook missen er in dossiers de reden waarom ouders geselecteerd zijn. De FSV informatie wordt ook niet altijd gegeven. Bij zakelijke ondernemingen is dit nog veel minder.
.avif)